Anekdotes en herinneringen

Hij kon boeiend vertellen en had veel gevoel voor humor. Met zijn zoon Jan wisselde hij tal van uitspraken en anekdotes uit die afgeleid waren uit de boeken die zij beiden lazen: van Godfried Bomans en Carmiggelt en zelfs uit ‘Ik Jan Cremer’. Zie voor een aantal daarvan de onderstaande herinneringen. Hij was open en eerlijk in het uiten van zijn gevoelens. ‘You get what you see’ gold zeker voor hem.

Herinneringen van Jan en Aad

Met vader urenlang in de rij voor de Cineac in Rotterdam gewacht tot we binnen waren om een film met de Dikke en de Dunne (Oliver Hardy en Stan Laurel) te zien
Naar het Planetarium in Den Haag
Vissen met vader en oom Aad van der Berg in een boot in een van de rivieren waarbij vader het anker uitgooide zonder te checken of de andere kant wel vast zat. Hetgeen niet zo was.
Op weg naar Maarheeze waar overjarige Harley-Davidsons uit de 2e wereldoorlog voor een habbekrats verkocht zouden worden. Een broodje aap verhaal…
De heerlijke coupe Lido’s op het plein in Delft.
De bindende dagen van Jan met vader in Londen in het Tower Hotel
De keren dat vader Jan belde : ‘ik heb niets bijzonders maar wil je stem weer eens horen’.
Het gezamenlijk aankopen met Jan van een Citroën bij Waldo
Het onverwachte bezoek van vader aan Jan in Uilenstede, Amsterdam, tijdens zijn cursus van enkele dagen in ‘de Baak’.
De rit met de Eend (voor 50 gulden gekocht) over de Harreweg van Schiedam naar Delft. Aad (zonder rijbewijs en onder de 18) reed. Halverwege zakte vader door de verroeste bodem heen, maar kon zich gelukkig nog goed vasthouden.
Het slepen van de Trabant door vader met zijn Simca van Gouda naar de garage in Rotterdam
Het luisteren naar de sterke verhalen van de verkopers van de Rommelmarkt onder de spoorweg in Rotterdam
De familie-etentjes waarbij wienerschnitzel het hoogtepunt vormde: ‘je hoeft niet op de prijs te letten, vader betaalt!’
Vader nam ons ook een paar keer mee als hij een kapitein van een van de schepen van de rederij op bezoek had. Om hen van het verkeerde pad af te houden, bracht hij hen vaak naar de kerk om hen te laten genieten van zijn orgelspel. Dat werd altijd erg gewaardeerd, ook al vermoedde vader dat de betreffende kapitein de dag daarop in Katendrecht te vinden was.
In Delft bezochten wij vaak het graf van graaf Naundorff, over wie het gerucht ging dat hij afstamde van de Franse koning. DNA-onderzoek heeft deze stelling later ontkracht.

Een herinnering aan het kerkelijke leven

Een geschiedenis die vader geboekstaafd had als scriba van de Gereformeerde kerk van Schiedam betrof ds A. Krijger. Volgens de herinneringen van Jan had deze de reputatie geld uit de kerkkas te ontvreemden en daarmee goed sier te maken in nachtclub de Ambassadeur in Rotterdam. Het bezoek aan oudere alleenstaanden schoot er bij hem in. Eenmaal was hij door de politie dronken uit zijn auto gehaald wat hem enige maanden ontzegging van zijn rijbewijs opleverde. Ondanks herhaalde beloftes dat hij zijn leven zou verbeteren, bleef hij dit gedrag voortzetten. Vreemd genoeg werd hij door een aanzienlijk deel van de gemeente gesteund, wat bijna een kerkscheuring tot gevolg had. Toen zoon Jan weigerde om bij hem catechisatie te doen, en hij daarover bij moeder Passchier zijn beklag kwam doen (dreigend met hel en verdoemenis voor Jan), werd hij gedecideerd door haar de deur gewezen. Het centrale orgaan van de Gereformeerde kerk, ‘de Classis’, heeft hem minstens zes jaar de hand boven het hoofd gehouden. Tenslotte is hij dominee geworden in Wierden en in 1981 overleden. Onlangs las zoon Jan op internet dat hem postuum in 2017 de Yad Vashem onderscheiding is verleend, vanwege de opvang van onderduikers en zijn activiteiten in het Nederlandse verzet in oorlogstijd. Hij is toen opgepakt en zwaar mishandeld. Dit vond plaats voor hij naar Schiedam vertrokken is en maakt zijn gedrag aldaar meer begrijpelijk.